 |
Weer terug in Suriname
|
14 Juli 2007 | 20:09:44
|
Lieve allemaal,
Eergisterenavond zijn we weer terug gekomen in Suriname. De tijd die we in Trinidad en Tobago hebben gehad was echt super… het was het wachten waard. Na 3 dagen in Tobago zijn we weer naar Trinidad gegaan. Hier zijn we even een dagje gaan winkelen…. Ik had hier vooral behoefte aan, maar toch is vooral Dyon geslaagd ;) Woensdag zijn we naar Maracas Bay gegaan. Ondanks dat het behoorlijk bewolkt was en af en toe regende was het echt super en zijn we weer goed verbrand. Dyon heeft zich hier aan de plaatselijke lekkernij Bake en Shark gewaagd. Verder zijn we naar een bios gegaan, het museum en een echte mall… waar we eigenlijk alleen maar wat gegeten hebben. Ik vond het eigenlijk echt heerlijk om even ergens anders te zijn dan in Suriname. Ik vind Suriname echt een leuk land, maar het is soms wel lekker om in een wat andere omgeving te zijn. Dit doe je wel door de tripjes, maar een andere stad dan Paramaribo kan je niet zien. Het was echt heerlijk om weer eens in een ‘echte’ supermarkt rond te lopen, een bioscoop, een sky-line en snelwegen etc. te zien....
We hebben nu nog ongeveer 2 weken i n Suriname. We willen o.a. nog naar de plantages fietsen en naar Botopasie (in het binnenland). We gaan nog een dag meelopen op een VWO en verder zien we wel een beetje waar we zin in hebben.
Aangezien het nogal lastig is om alles in woorden uit te leggen probeer ik nog wat foto’s bij te voegen. Deze spreken denk ik wel voor zich…De foto’s zijn van het afscheid van mijn stage, een aantal zijn gemaakt in Suriname en ik heb een aparte map gemaakt met de foto’s van Trinidad en Tobago.
Dyon en ik hadden het plan om vrijdag 3 augustus welkomthuis/ verjaardagsfeest te geven met een BBQ en wat biertjes bij Dyon thuis. Degene die het leuk vinden kunnen langs komen en nog wat foto’s zien.
Dikke Brasa uit Suriname, Marloes en ook van Dyon
|
|
|
|
|
T&T Trinidad & Tobago
|
09 Juli 2007 | 17:52:51
|
He Allemaal,
Na nogal lang wachten... 3 1/2 dag vertraging zijn we uiteindelijk in Trinidad aangekomen. We zouden eigenlijk donderdag vertrekken, maar woensdagmiddag kregen we een telefoontje dat we binnen een half uur klaar moesten staan... Hierdoor kwamen we dus 's avonds aan. Gelukkig hadden we mensen leren kennen die ook vertraging hadden. We mochten bij een van hen blijven slapen. We werden met open armen ontvangen en het was echt heel leuk om bij mensen thuis te zijn.
Op dit moment maken de Trinbagonians (zo noemen ze zichzelf) zich erg
druk over het voorstel om een nieuwe wet met bijbehorende boete systeem
op te nemen. Het is hier namelijk NIET illegaal om alcohol te drinken
en dan wat auto te gaan rijden. Er gebeuren dus zoals je verwacht veel
ongelukken. Toch denken veel mensen dat boetes niet zullen helpen en
dat ze het gewoon
zo moeten laten.
Donderdag hebben we de boot genomen naar Tobago... Dit was voor Marloes wat minder aangezien ze een beetje reisziek werd... Dit was gelukkig wel de moeite waard! We hebben zoveel gedaan en het was allemaal echt super gaaf. De witte stranden, de heldere zee, fietsen door de bergen, snorkelen op open zee tussen het koraal en de vele kleurige vissen en natuurlijk het lekkere eten hier. (Dyon>>Ik geloof niet dat ik zal afvallen deze vakantie, wel hoop ik iets bruiner (lees: nu flink roder) terug te komen.) We hebben ook een T&T simkaart gekocht, ons nummer is +18687696249. We gaan zometeen weer naar Trinidad waar we tot donderdag zullen blijven (tenminste als we dan terug kunnen vliegen, met SLM weet je nooit...). Hier wil Marloes vooral wat 'Westerse' dingen zien en doen... zoals echt shoppen, want dit heeft ze echt gemist. Verder gaan we met de mensen die we hebben leren kennen naar Maracas beach!
Groetjes Dyon en Marloes
|
|
|
|
een en een is twee
|
30 Juni 2007 | 22:16:21
|
Lieve allemaal,
Na een druk en stressvol weekje is Dyon (eindelijk) gekomen... De afgelopen week was namelijk de laatste week van mijn stage. Hiervoor moest ik nog van alles doen en ja dan kwam Dyon dus ook nog. Afgelopen woensdag ben ik hem gaan halen en ik heb hem meteen aan het werk gezet (op zijn eigen verjaardag)... want ik moest nog een appeltaart maken om te trakteren op mijn stage. Het afscheid op mijn stage was echt super leuk en ik ben blij dat Dyon ook heeft kunnen zien wat ik gedaan heb de afgelopen maanden.
Morgen vertrekken Dyon en ik naar Trinidad voor een weekje. We weten nog niet echt wat we precies willen doen daar, maar dat horen jullie wel als we weer terug zijn. Hierna gaan we een dagje op een VWO meekijken, naar het binnenland en nog andere leuke dingen doen en dan.... kom ik alweer naar huis. Het is zo snel gegaan allemaal. Nu dus nog even genieten van de laatste weken!!!
Dikke kus Marloes en ook een beetje van Dyon
Je kan bij de reacties lezen dat alles niet helemaal is gegaan zoals we het hadden verwacht... |
|
|
|
Het kriebelt
|
29 Mei 2007 | 20:07:32
|
Lieve allemaal,
Ondertussen is het al weer even geleden dat ik iets van me liet horen. Het internet heeft er hier een hele tijd uit gelegen. Het was eigenlijk wel leuk om te merken hoe makkelijk dit allemaal wordt genomen hier. In Nederland zou het denk ik behoorlijke stress zijn, iedereen zou het erover hebben en de media zou er vol van zijn. Over de media gesproken. Je zou verwachten dat in Suriname sprake is van persvrijheid. De afgelopen weken merkte je dat dit niet altijd zo is. Zo is er een uitzending van een actualiteitenprogramma niet uitgezonden omdat de vice-president het hier niet mee eens was. Ook hoorde ik van een meisje dat bij het jeugdjournaal stage loopt dat er mensen bedreigt zijn i.v.m. nieuws dat ze naar buiten wilden brengen. Ik schrok er erg van toen ik dit hoorde. Ik had dit hier echt niet verwacht.
De afgelopen weken stonden verder nogal in het teken van de wateroverlast. Nog steeds regent het hier erg hard waardoor alle straten en vele huizen blank staan. In het parlement wordt er nu eindelijk over dit probleem gesproken. Ik hoop dat ze er echt snel iets aan gaan doen, want het zorgt voor erg veel schade.
Op mijn stage gaat alles nog steeds erg goed. Ongeveer twee weken geleden kwam degene die TANA heeft opgezet langs. Aangezien haar man ziek is geworden zijn zij terug gemoeten naar Nederland. Ik vond het erg leuk om kennis met haar te maken. Ze was erg tevreden over mij en dit was natuurlijk leuk om te horen. Toen zij er was sprak ik met de directeur van een organisatie die TANA voor een groot deel financiert. Het was erg leuk om te horen hoe zij zich in allerlei landen inzetten ervan uitgaande dat je geld niet moet geven. Je kan mensen beter middelen of een lening geven zodat ze leren hiervoor te werken. Als je altijd alles krijgt dat zal je er ook niet zo begaan mee zijn. Bovendien vinden zij het erg belangrijk dat je hierbij rekening houdt met de omgeving. Dit sprak me erg aan en het begon bij mij wel een beetje te kriebelen om hierna misschien nog mee te werken aan een ander project.
Dit gevoel kreeg een paar dag later ook. Ik had een afspraak op het SPI (Surinaams Pedagogisch Instituut) met een leraar die lesgeeft aan aankomende docenten voor het basisonderwijs. Soms kan ik hier alleen maar kijken naar de uitzichtloze situatie, maar soms kan ik juist heel veel energie halen uit de mensen die wel iets willen bereiken met dit land. Het blijft erg frustrerend om te zien waar zij allemaal tegen aanlopen, maar ik vind het wel erg goed om te zien dat er mensen zijn die het proberen.
Ik weet dus echt nog niet wat ik wil als ik straks klaar ben met mijn opleiding, maar soms kriebelt het dus wel om het hier niet bij te laten. Ach ja ik zal wel merken hoe het allemaal loopt. Ik wil me eerst nog richten op de tijd die ik hier heb en dat is zeker een leuke en leerzame tijd!!!
Zo ben ik afgelopen weekend er weer even helemaal lekker tussen uitgegaan. Ik ben naar Bigi-pan geweest. Dit is een moerasgebied in het westen van Suriname. Hier heb ik vele kaaimannen, vogels en slangen gezien. Het was een lekker ontspannen en mooi weekend. Komend weekend ga ik waarschijnlijk naar Galibie. Hier komen schildpadden hun eieren leggen. Ik ben erg benieuwd hoe het is om dit mee te maken. Jullie zullen het zeker horen!
Heel veel liefs, Marloes
|
|
|
|
Straathonden en Regenbuien
|
03 Mei 2007 | 20:07:23
|
Lieve allemaal,
Wie van jullie denkt er bij Suriname nou direct aan straathonden en regenbuien. Ik in ieder geval niet echt. Ik wist wel dat het hier een aantal maanden regentijd zou zijn, maar ik dacht dan meer aan enorme plensbuien die opgevolgd worden door de altijd brandende zon. Dit bleek dus niet helemaal zo te zijn. De tijd dat ik hier zit regende het al veel, maar de laatste dagen was het echt extreem. Het weer is hier echt grauw, je weet wel dat wat jullie in Nederland nu al zo’n maand missen. Aangezien hier niet echt aan de toekomst wordt gedacht (eerst overleven is de gedachte) is het afvoersysteem niet echt op al deze neerslag ingesteld. Dit heeft dus als gevolg dat de afgelopen week echt veel straten van Paramaribo (met uitzondering van de huizen waar de ministers ed. wonen) volledig blank zijn komen te staan. Het is echt zwemmen naar o.a. mijn stage. Ook al regent het een dag niet, het water kan in de straat van mijn stage niet weg, waardoor er ongeveer 40 cm water blijft staan. Aan al deze problemen wordt nu dus een klein beetje gedaan, zo is er een sloot bij mijn huis gebaggerd, maar over het algemeen is men hier alleen op de korte termijn gericht. Aan lange termijn problemen worden dus niet gedacht totdat het echt niet anders meer kan. Bovendien ligt de schuld vrijwel altijd bij een ander, waardoor je niet echt verder komt. De mensen zelf doen hier ook mee aan het probleem doordat ze al hun vuil op straat gooien, waardoor alles verstopt raakt, maar het probleem bij jezelf zoeken dat zal hier niet zo snel gebeuren… Nog een mooi voorbeeld hiervan. Vorige week had ik wat problemen op een deel van mijn stage (STARS). Het resultaat hiervan was dat ik de schuld kreeg dat ik altijd te laat stop met de les. Dit terwijl degene die mij overneemt bijna altijd te laat komt waardoor ik de kinderen niet alleen kan laten. Toen ik dit aangaf was de reactie (na allereerst ontkent te hebben ooit te laat te komen) van deze persoon dat ze altijd te laat kwam omdat ze ervan uitging dat ik altijd te laat stop. Hoe makkelijk schuif je de schuld dan op een ander? Gelukkig stonden mijn begeleiders en mijn andere collega’s achter me. Ik was echt blij dat ik geen begeleiders heb die ook op deze manier redeneren… waar moet je dan nog heen? Afeglopen week was er door mijn stage en andere instellingen en lezing over straffen en belonen georganiseerd. Tijdens deze lezing merkte je wel goed dat er ook mensen zijn die wel echt vooruitgang nastreven... Ik probeer dus maar hier naar te kijken, want anders wordt het helemaal frustrerend.
En dan nog iets dat me opviel aan Suriname; straathonden. Deze zijn er dus ontelbaar veel. Ik zeg wel eens dat de straathonden symbool staan voor de voortplanting van de Surinamers. De straathonden fokken zich als maar door. Iets wat een deel van de Surinamers eigenlijk ook doet. Als je kijkt hoeveel sprake er hier is van ongewenste zwangerschappen. Bijna de helft van de studenten aan wie ik les geef (16 t/m 25) is al moeder. Bij de Boslandcreolen is het zelfs een statussymbool als je van zoveel mogelijk vrouwen kinderen hebt. Hier in de stad zie je ook dat veel mannen bij verschillende vrouwen kinderen hebben, vooral bij de Creolen. Je ziet dan heel vaak dat de vrouwen er uiteindelijk alleen voorstaan, terwijl de man geen condoom wil gebruiken of niet eens wil dat de vrouw de pil slikt. Het is erg frustrerend om de rol van vrouwen te ervaren als je hier bent. Soms zeg ik dan wel eens misschien kunnen ze een voorbeeld stellen door eens te beginnen met het castreren van de straathonden. Over deze straathonden gesproken gelukkig zijn bijna alle honden nogal mak, maar 2 weken geleden werd de straathond in onze straat nogal wild. Twee van zijn puppies waren aangereden en de andere puppies lagen voor onze deur. Het gevolg hiervan was dat wij ons huis niet meer in konden zonder aangevallen te worden door deze hond. Een aantal mensen zijn gehapt en een huisgenootje is echt gebeten. We zijn voor de zekerheid dus maar even naar de eerste hulp gegaan. Dit was ook wel echt apart om te zien. Zo zagen we dat een man met een messteek binnengebracht werd en het was ook wel apart te zien dat je 30 srd aanmeldingskosten moet betalen. Dit is iets minder dan 10 euro en als je dan merkt dat mensen al moeite hebben om dit te betalen, terwijl de medische kosten dan nog moeten komen, dan voel ik me ook wel eens heel schuldig hoe gemakkelijk ik hier geld uitgeef. Ik probeer dan altijd maar zo te redenen dat ik door geld uit te geven wel investeer in de Surinaamse economie. De stagiaires en alle familie die hen komt opzoeken is een belangrijke groep voor het toerisme hier. Verder let ik erop dat ik mijn collega’s/ andere Surinamers niet lekker maak met de uitjes die ik doe. Veel docenten verdienen niet eens 300 euro in de maand (en dan ben je dus docent), terwijl een tripje al snel 100/200 euro kost.
Afgelopen weekend heb ik ook even lekker in mezelf (en daarmee de Surinaamse economie) geïnvesteerd en ik ben naar een hamam gegaan. Na een stoombad werd ik daar lekker gescrubd en gemasseerd, maar de warme douche daarna was ook echt heerlijk. Ik heb volgens mij nog nooit zo genoten van een warme douche… het was ook al weer 12 weken geleden.
Veel liefs uit het dus regenachtige Suriname,
Marloes |
|
|
|
Paasvakantie
|
13 April 2007 | 19:49:01
|
Lieve allemaal,
Hoe gaat het met jullie daar? Ik hoorde dat jullie nogal goed weer hebben… Volgens mij is het weer bijna beter dan hier. Hier is het namelijk wel warm maar het regent wel veel, maar je hoort me zeker niet klagen hoor! Hier is alles nog steeds erg goed! Ik heb sinds vorige week donderdag paasvakantie en kan dus even lekker rustig aandoen. Afgelopen vrijdag tot en met maandag ben ik op trip geweest. Via Nickerie ben ik naar de Blanche Marie watervallen gegaan met 17 Nederlandse en 1 Amerikaanse stagiaire. Het was echt weer een geweldige trip en ik heb veel mooie dingen gezien. Ik zou zeggen kijk vooral even naar de foto’s want die spreken volgens mij wel voor zich. We moesten wel erg veel reizen en hadden soms wat pech… ofja misschien moet ik dat gewoon de trage Surinaamse mentaliteit noemen. Zo waren nogal vertraagd doordat een keer de bootsman en een keer de bus te laat was. Doordat de bootsman te laat was moesten we een stuk in het donker varen en aangezien we nat waren geworden werd dit erg koud. Maar het was zeker allemaal de moeite waard!!! We hebben 2 nachten in Apura in een soort herberg overnacht. Dit dorpje zou eigenlijk de tweede plaats van Suriname moeten worden na de onafhankelijkheid. Er is heel veel geld door Nederland gestoken in o.a. een spoorlijn in dit gebied, maar door mismanagement en corruptie is de spoorlijn nooit afgemaakt. We zijn ook naar een station gaan kijken dat in die tijd is gebouwd. Het was erg bijzonder te zien hoe de natuur iets van de mensen terug kan nemen als het nooit meer wordt gebruikt. Bovendien is het erg frustrerend om te zien hoeveel er hier in dit land misloopt op het gebied van management. Vanuit Apura zijn we met de bus naar de Blanche Marie vallen gegaan. We moesten met een vrij grote bus echt over de kleinste paadjes en bruggen dus dit was soms wel spannend. Gelukkig hadden we een jeep bij die ons uit de modder kon trekken als het nodig was. Uiteindelijk kwamen na ongeveer 2,5 uur aan bij de watervallen, maar dit was de reis ook zeker waard. Het was echt super mooi. Bovendien was het heel lekker dat we ook zelf het water in mochten. We zijn ook in een soort van massagewaterval geweest. Dit was echt heerlijk na al dat gereis. Dezelfde dag zijn we weer terug gegaan naar Apura waar we overnacht hebben. De volgende dag zijn we (na een paasontbijt waarvoor we eerst paaseieren moesten zoeken) weer terug gegaan en zijn we nog even gestopt in Brits Gyana. Het was wel wennen Engels te moeten praten. Na deze tussenstop zijn we verder gegaan naar Nickerie, waar we lekker gebarbecued en overnacht hebben. De volgende dag zijn we via Wageningen en Groningen terug gereden naar Paramaribo.
Dinsdag ben ik druk bezig geweest met poetsen en verhuizen. Er zijn weer 2 meisjes terug gegaan naar Nederland (Jessica en Suzanne) en ik heb nu de kamer van Suzanne. Het was wel heel wat meer werk dan gedacht om zo’n houten kamertje te poetsen. ’s Avonds had ik supervisie (hierbij praten we met nog 3 studenten van pedagogiek onder begeleiding over je stage) en daarna zijn we nog even wat gaan drinken met onze begeleiders vanuit Nederland. Komende dinsdag komen ze voor gesprek bij mij op mijn stage langs. Gisterenavond hebben we een Hollandse avond gehad voor het Amerikaanse meisje waarmee we op trip waren. Ze gaat as maandag terug en het leek ons wel wat leuk haar wat Nederlandse dingen te laten proeven. Dus we hadden pannenkoeken en wentelteefjes gemaakt en zij voor ons Brownie en we hebben natuurlijk laten zien hoe je moet koekhappen. Het is wel grappig om te zien dat je hier allemaal Nederlandse producten kan krijgen, ze hebben bv ook het euroshopper merk. Het komende weekend ga ik nog even lekker genieten van mijn vrije daagjes en een beetje studeren en dan kan ik maandag weer hard aan de slag voor mijn stage.
Ik hoop dat jullie weer een beetje een beeld hebben van alles hier en ik hoop snel weer wat van jullie te horen!!!
Veel liefs Marloes
|
|
|
|
Stage en meer...
|
27 Maart 2007 | 20:24:23
|
Lieve allemaal,
Hier gaat het nog steeds erg goed. Ik ben erg druk bezig met mijn stage, dus mede daardoor nu pas een berichtje. Op mijn stage hebben de studenten bejaardenverzorging en crèche/peuterleidster hun eerste fase afgerond. Nu start de beroepsgerichte fase, waarbij ik iedere ochtend het vak de ontwikkeling van de baby verzorg voor de crèche/peuterleidsters. We zijn erg druk geweest met het afronden van de eerste fase. Ik heb een toets voor het vak communicatie gemaakt, we moesten vergaderen wie er wel/niet door mochten naar de volgende fase, we moesten gesprekken voeren met degene die niet doormochten of onder voorbehoud verder konden en we hadden en soort diploma uitreiking. Ik vond het vooral erg moeilijk om de gesprekken te voeren met de leerlingen die niet door mochten. Ik vroeg me vooral af wat er van die studenten terecht zal komen nu ze zijn moeten stoppen met de opleiding. Het drong niet eens door tot de studenten dat ze niet door mochten. Ik vond het echt lastig om dit te zien. Uiteindelijk zijn er toch best veel studenten door naar de volgende fase, voor creche/peuterleidster 31 en er zijn er 3 van de vorige keer bijgekomen. Ik geef dus les aan een groep van 34. Ik vind dit erg lastig. De groep is zo groot dat het moeilijk is de aandacht van iedereen te krijgen. Bovendien ligt het cognitief niveau in de groep erg uit elkaar, waardoor je niemand de aandacht kan geven die iedereen nodig heeft.
Verder is vorige week het STARS project gestart. Hierbij krijgen de leerlingen uit de zesde klas van de basisschool dus extra begeleiding, rekenen, taal, sociale vaardigheden en huiswerkbegeleiding. Bij dit project verzorg ik dus de sociale vaardigheden voor een groep in Paramaribo. Ook deze groep is gezien de verschillen in leeftijd, het vak, het cognitief erg groot: 22. Ik heb er nu nog veel moeite mee om de leerlingen op zo’n manier aan te pakken dat ik voldoende streng ben (en dus aansluit bij de manier van lesgeven in Suriname), maar toch ook sympathiek overkom, zodat de leerlingen me ook hun persoonlijke gevoelens kan toevertrouwen. Dit is dus nogal zoeken naar de juiste manier van omgaan met de leerlingen. Voordat het project begon ben ik ook nog op de ouderavonden voor dit project geweest. In Coronie een van de districten van Suriname was er nauwelijks een opkomst van de ouders. Het was eigenlijk best wel triest om de situatie in dit district te zien. Kinderen worden nauwelijks gemotiveerd om iets aan school te doen, ze zien niemand in hun omgeving die iets bereikt heeft en hierdoor raakt dit district dus steeds verder in deze deprimerende situatie. Bovendien werd een school op dit moment verbouwd, waardoor een klas al 4 maanden les kreeg in de onderkant van een huis. Hier was wat hout tegen de palen getimmerd, stonden wat schoolbanken en er hing een bord. De leerlingen kregen dus buiten les en het ergste was dat dit huis langs de weg van Coronie lag waardoor de les iedere keer verstoord werd als er groot verkeer langs kwam. Dit is dus even, hopelijk een beetje duidelijk wat ik allemaal op mijn stage doe.
Verder ben ik hier druk met eigenlijk best wel veel rusten. De laatste tijd ben ik eigenlijk heel erg snel moe en moet ik vaak even op bed gaan liggen. Verder ga ik soms ergens zwemmen heb ik nog steeds 2x in de week salsa. Het is nu zo moeilijk aan het worden, dat ik blij ben als de cursus voorbij is (as donderdag). Op vrijdag gaan we meestal ergens eten, borrelen en meestal nog naar de discotheek. Vorige week zaterdag ben ik naar een Reggae-feest geweest met als hoofd artiest Lucky Dube. Het was heel leuk om te zien en de muziek was erg gezellig, alleen wisten wij eigenlijk niet wie Lucky Dube nou eigenlijk was. Hierdoor dachten wij tijdens het voorprogramma telkens dat hij er al was. Toen hij eindelijk opkwam was het wel duidelijk, echt heel het publiek werd wild…. Wel grappig om te zien. Afgelopen zaterdag ben ik naar een ander feestje geweest. Hier kwam party sqaud optreden. Het nadeel was alleen dat het feestje buiten was en het had nogal geregend, dus het was dansen in de modder, maarja daar wen je wel aan. Zondag zouden we eigenlijk naar colakreek gaan, maar het regende dus nu zijn we dus maar met zijn allen naar een winkel mall gegaan. Soms hebben we afscheids-of verjaardagsfeestjes, zoals gisteren aangezien Bibi vandaag al weer is vertrokken ( zij kwam tegelijk met mij) en zaterdag houden we thuis een bbq omdat Jessica jarig is. Verder zijn we morgen uitgenodigd voor de bruiloft van de dochter van onze schoonmaakster... ik ben erg benieuwd! Kort samengevat was dit dus eigenlijk wat ik hier zo’n beetje doe… Ik hoop dat het een beetje duidelijk was en dat jullie bij deze dus weer op de hoogte zijn… ow ja en ik hoop dat je door dit (wederom) lange verhaaltje komen!!!
Veel liefs Marloes |
|
|
|
update
|
08 Maart 2007 | 17:46:29
|
Lieve allemaal,
Aangezien het al weer even geleden is dat ik een berichtje achter heb gelaten, zal dit wel een lang verhaal worden. Ik hoop dat jullie er door heen kunnen komen.
Stage
Op mijn stage gaat alles nog goed. Ik had afgelopen dinsdag een gesprek met mijn begeleider en hij zei erg tevreden over mij te zijn tot nu toe. Hij vond het goed dat ik veel initiatief nam, goed luisterde en me open stellen voor mijn collega’s en dergelijke. Dit was natuurlijk erg leuk om te horen. Verder hebben we mijn mogelijkheden binnen TANA besproken en er is van alles mogelijk. Ik ga met een collega overleggen of ik een vak over de ontwikkeling van het kind mag verzorgen, waarschijnlijk ga ik de lessen sociale vaardigheden aan de STARS leerlingen verzorgen (zorgkinderen uit de 6e klas van het basisonderwijs). Gisteren ben ik voor dit project naar Groningen, dit ligt in het district Saramaca. Hier was een ouderbijeenkomst, waar de ouders van de STARS leerlingen naar toe komen. Het was erg leuk om te zien hoe een school er daar uit zag. Er waren veel materialen en de docenten deden echt hun best om er het beste van te maken. Zo hadden ze thema hoeken ingericht en ook een motivatiehoek met daar in alle uniformen van de vervolgscholen waar de leerlingen naar toe kunnen. Ook de ouders waren erg enthousiast over het project, er was een grote opkomst. Ik heb hen ook nog even toegesproken over wat de lessen sociale vaardigheden inhouden. Ik praatte echter een beetje snel terwijl veel ouders niet zo goed Nederlands kunnen... niet zo handig dus.... Aanstaande zaterdag ga ik voor het STARS-project naar een bijeenkomst waar alle trainers bij elkaar komen. Hier ben ik erg benieuwd naar de docenten en het verschil tussen de verschillende achtergronden (ze komen uit 4 verschillende districten). Verder mag ik meehelpen bij het opzetten van een ander project in Coronie. Dit is een district van Suriname dat erg arm is en waar eigenlijk geen opleidingsmogelijkheden zijn. Ik ga meedenken wat voor mogelijkheden er zijn om 4e en 6e-klassers van het basisonderwijs te stimuleren hun opleiding af te ronden. Ik ben echt blij dat er zoveel mogelijkheden zijn en dat iedereen me zo open ontvangen heeft. Ondertussen ben ik wel al tegen een aantal leerpunten aangelopen. Zo ben ik kort samengevat aan het oefenen met het duidelijk stellen van grenzen, het verzorgen van duidelijke lessen en het functioneren in een andere samenleving met andere gewoontes. Er valt dus genoeg te leren. Afgelopen week ben ik ook meer te weten gekomen over de achtergrond van de studentes. Als je soms hoort wat ze meegemaakt hebben en in wat voor situatie sommigen nog steeds zitten dan vind ik het zo knap dat ze iedere dag naar school komen. Zij zien het als hun laatste kans en het is erg inspirerend om dit te zien. Vandaag heb ik de leerlingen laten discusieeren. Aangezien het vandaag internationale vrouwendag is, heb ik hier thema's over gekozen. Je merkt dan wel heel goed de verschillen met Nederland. De studenten hebben al veel meer nagedacht over zwangerschappen ed. (de helft heeft ongeveer 1 of meer kinderen) en ze zien veel meer verantwoordelijkheid bij zichzelf. Zo vinden ze dat zij zich moeten beschermen en dat ze een jongen niet uit moeten lokken als ze bv uitgaan. Een aantal vindt dan ook dat de schuld bij hen ligt als een jongen met ze naar bed wil, omdat zij bv met een jongen zoenen of een kort rokje aandoen. Ze zeggen dat een jongen niet alleen zal willen zoenen en dat hij altijd meer wil en dit eigenlijk ook altijd doet. Terwijl je in Nederland meestal toch wel kan zeggen wat je vindt en wilt. Dit laat wel zien dat de positie van vrouwen toch wel anders is dan die van de mannen.
Salsa-les
Afgelopen vrijdag moest ik afdansen voor mijn salsa cursus… soms vraag me dan weer af wat ik daar doe. Ik vind het erg leuk om te doen, maar ik ben nou niet echt een talent. Voor mijn test was ik echt heel zenuwachtig wat mijn prestatie nou niet echt bevorderde, maar…… ik heb het gehaald. Ik moest wel opletten dat ik me liet leiden, maarja dat krijg je met de geëmancipeerde Nederlandse vrouwen ;) Ik heb toch maar besloten om door te gaan, want als ik nu stop dan doe je het denk ik nooit meer en wie weet is er nog wat vooruitgang te boeken. Ik dans nu iedere maandag en donderdagavond samen met Jessica (Suzanne is gestopt). Afgelopen maandag was al een groot succes, we moesten aan onze stijl werken en sensueel dansen…. Ik dacht echt had ik toch niet beter kunnen stoppen, maarja ik ben begonnen dus dan maak ik het ook maar af.
Paghwa
Afgelopen zondag was er Paghwa in Suriname. Dit is een nationale feestdag en het is oorspronkelijk een Hindoestaans feest, het feest van verdraagzaamheid. Het feest wordt ook wel het kleurenfeest genoemd en dit is een zeer goede benaming. Tijdens het feest heeft iedereen namelijk kleurstof bij zich en dit wordt over iedereen heen gegooid. Afgelopen zaterdag ben ik met mijn huisgenootje dus maar een outfit gaan shoppen. Een wit shirt met de wens die je iedereen toewenst en een mooie rode Suriname short werd het resultaat. Zondag zijn we eerst even naar de palmentuin geweest waar een algemeen feest was. We kwamen hier alleen wat laat aan, dus het echte feest was eigenlijk voorbij. Nadat we wat gegeten hadden zijn we naar een feest van een vereniging gegaan. De arts-assistent van een van mijn huisgenootjes had ons uitgenodigd. Op het feestje aangekomen bleken we de enige Nederlandsen te zijn, wat als resultaat had dat iedereen het wel leuk vond om ons onder te gooien. Dit was soms ook wel wat vervelend…. Sommige mannen hadden een beetje veel gedronken en kenden hun grenzen niet. We werden met vieze mannen parfum bespoten, iedereen wilde je vastpakken en we werden vol gesmeerd met kleurstof dat gemengd was met olie (wat dus nauwelijks van je af gaat)… we hadden het na zo’n anderhalf uur dus wel gezien, maar het was wel super leuk om meegemaakt te hebben!!!
Huis
Naast mijn huis woont de soort van huisbeheerder, Reefanni. Hij is echt super lief en staat altijd voor je klaar. Hij heeft als traditie om een keer voor iedereen te koken, waarbij we niet mogen helpen. Afgelopen woensdag heeft hij voor ons gekookt. Het was echt super lekker en super gezellig. Vanaf nu wil hij ons helpen te koken… dus daar wil ik zeker gebruik van maken, zodat ik wat lekkers kan koken als ik terug kom! Verder is er weer een nieuw huisgenootje (Meike) met een vriendinnetje (Floor) gekomen en donderdag komt een ander nieuw huisgenootje (Jessica). We hebben dadelijk dus twee keer een Marloes en twee keer een Jessica….Dinsdag is Janneke (een ander huisgenootje) weggegaan. Meike en Jessica komen hier ook om hun co-schappen te lopen, dus ik blijf nog steeds eenzaam de enige niet geneeskundige….
Nou volgens mij heb ik jullie nu wel weer voldoende op de hoogte gesteld. Ik hoop dat jullie er een beetje doorheen zijn kunnen komen, en zo niet ik probeer het de volgende keer weer wat korter te doen. Ik zal trouwens ook proberen wat foto’s toe te voegen, want dan wordt het idee van Pagwa was echt duidelijk…
Het is trouwens super leuk om jullie reacties hier te lezen… Ook al lees je mijn site niet helemaal. Ik vind het toch heel leuk als jullie een berichtje achter laten.
Wilke en Ineke ik vind het zo raar dat jullie al weer aan het afstuderen zijn, Laura echt leuk dat je vanuit India van je laat horen, Noami en Daisy (en de rest van Pedagogiek) succes met jullie stage, tante Marieke echt leuk om zo op de hoogte gehouden te worden en ik hoop dat Laura de cito-toets goed heeft gemaakt. O ja en iedereen die zo jaloers is op het weer, ik zal niet klagen, maar vorige week regende het hier de hele week. Verder sorry dat ik niet bij iedereen persoonlijk reageer. Je kan ook proberen te mailen dan zal ik proberen wat terug te sturen.
Heel veel liefs van Marloes
|
|
|
|
Krab eten
|
23 Februari 2007 | 18:15:39
|
He Allemaal,
Deze week ging erg snel voorbij. Ik heb de hele week stage gelopen. Ik heb ondersteuning geboden, geobserveerd en zelfstandig een aantal lessen verzorgd. Ik vond het erg leuk om zelf voor de klas te staan. Op deze manier maak je toch het meeste contact met de leerlingen en kan ik veel leren. Ik hoop dat ik straks een aantal vaste lessen kan gaan verzorgen. Maandag hoop ik dit met mijn begeleider te kunnen bespreken. Mijn collega's en de studenten zijn erg aardig, ik heb het dus goed naar mijn zin hier.
Verder heb ik deze week mijn salsa lessen gehad en lekker geluierd... gisteren ging ik met een groepje stagiaires uiteten, vanwege de verjaardag van iemand. We gingen naar een Crabhouse... dit houdt in dat je met een hamer een krab te lijf kan gaan om zo te hopen dat er een stukje krab overblijft om op te eten. Het was echt heel grappig om te doen. De stukjes krab vlogen in het rond. Bovendien was het ook erg lekker. Ik heb geen foto's gemaakt, maar huisgenoten wel, dus ik zal kijken of ik een aantal foto's online kan zetten.
Mochten jullie het overigens leuk vinden mijn huisgenootjes hebben ook site's met als het goed is wat foto's. De site van Suzanne is http://www.suzannestans.waarbenjij.nu/ en via haar site kan je die van Jessica vinden. We hebben trouwens een nieuwe huisgenoot... ze heet ook Marloes. Ik dacht dat zij ook kort zou blijven, maar ze blijft ongeveer 4 maanden. Gelukkig ben ik nu niet de enige die langer blijft.
Veel plezier nog in Nederland, ik hoop nog wat leuke carnavalsverhalen van jullie te horen, want dat heb ik gemist hier.
Groetjes Marloes |
|
|
|
Dan Dabai
|
19 Februari 2007 | 18:17:50
|
Lieve allemaal,
Afgelopen weekend heb ik een tripje naar het binnenland gemaakt, samen met mijn huisgenootjes en wat bekenden van hen. Het was echt super gweldig. We zijn zaterdagochtend om 7 uur vertrokken en na een rit van ongeveer 4, 5 uur en een boottocht van een half uur waren we er. Het was in kilometers gezien niet een heel erg lange reis, maar de weg is hier maar tot een bepaald deel van Suriname verhard. In het dorpje aangekomen zagen we waar we gingen slapen, eerst zouden we bedden krijgen maar al snel bleek dat we in hangmatten zouden slapen in een hutje dat nog niet af wat... het dak zat er niet op en het was verder niet meer dan 3 wandjes. Maarja lekker avontuurlijk. Hierna hoorden we echter dat er in de andere hut een vogelspinnen nest was... nouja lekker slapen zou het waarschijnlijk niet worden. Na lekker gegeten te hebben zijn we gaan zwemmen... tussen de Piranias. Gelukkig was er stroming in het stukje waar we zwommen dus daar kwamen ze niet. Hierna zijn we met de boot naar een bepaalde stroomversnelling gegaan. Het was hier heel mooi en lekker. We hebben hier ook gezwommen en ik ben met al mijn lef van een rots met daaronder stroomversnelling gesprongen. Hierna was er een feestje omdat het dorpje geopend werd, maar aangezien we nogal moe waren zijn we op tijd gaan slapen. De nacht was echt erg slecht, het was super koud, de muziek van het feest ging door en een hangmat slaapt toch niet zo. Maarja de volgende ochten gingen we vol frisse moet weer verder. Het ontbij kwam wat later... dus alles liep een beetje uit. We hebben nog een hele mooie boswandeling gemaakt. Je voelt je echt klein in zo'n enorm bos. Hierna zijn we weer weg gegaan uit het dorpje en we zijn naar een Saramacaans dorp gaan kijken. Er waren weinig bewoners, dit was wel jammer. Toch was het mooi om te zien hoe de mensen in het binnenland leven. Na dit bezoek zijn we weer verder gereden. We zijn ondertussen nog langs een stuwmeer gereden. Dit is echt indrukwekkend groot. Het was alleen een beetje jammer dat het wat laat was geworden, we moesten dus nog in het donker over al de zandweggetjes... maar gelukkig heeft de chauffeur ons veilig thuisgebracht.
Nou dit was mijn avontuur van dit weekend wel weer. Ik heb een aantal foto's op de site proberen te zetten, maar ik kan er alleen kleine foto's op zetten en ik kan de foto's alleen op tumbnail formaat zien... dus of ze mooi zijn kan ik jullie niet zeggen. Anch ja zo hebben jullie een klein idee van het weekend. Al de foto's kunnen jullie wel zien als ik terug ben.
Heel veel liefs, Marloes |
|
|
|
|
|
